Η Γη είναι το κοινό μας σπίτι.
Είναι ένας μικρός, ζωντανός κόκκος, που τρέχει μέσα στο Σύμπαν.
Με τη Γη μας συνδέει το παρόν μας, τα σχέδιά μας για το μέλλον.
Είμαστε όλοι μας τόσο διαφορετικοί, αλλά επιβαίνουμε στο ίδιο πλοίο.
Το παρόν άρθρο δεν καλεί κανέναν σε τίποτε και κανέναν δεν κατηγορεί.
Πρόκειται απλά για μια προσπάθεια να διευκρινιστεί η παρούσα κατάσταση στον
κόσμο και να δοθεί το σημείο στήριξης στους πεσμένους στο ηθικό και
κουρασμένους.
«Ο έχων ώτα, ας ακούσει»:
Εκπληκτικής ομορφιάς είναι η Γη, ατελείωτη είναι η φαντασία της Μητέρας Φύσης.
Και σήμερα, όσο ποτέ, είναι μεγάλος ο κίνδυνος καταστροφής των πάντων.
Ο κίνδυνος προέρχεται από τον ίδιο τον άνθρωπο και τα έργα του.
Η ανθρωπότητα ζει μέσα σε περιβάλλον, γεμάτο αντιθέσεις.
Από τη μια, υπάρχουν τα μεγαλειώδη μνημεία της τέχνης και του πολιτισμού και
από την άλλη, η πανταχόθεν πτώση των ηθών και της ηθικής.
Από τη μια, το μεγαλείο του Πνεύματος και της Αγάπης και από την άλλη, η
σκληρότητα και η βία, που σου παγώνουν το αίμα.
Από τη μια, η καλοσύνη, η αυτοθυσία και από την άλλη- ο κανιβαλισμός, η
ανθρωποφαγία.
Όλα αυτά τα πράγματα αποτελούν τις πλευρές της γήινης ζωής.
Μέσα σε τέτοιες συνθήκες είναι πολύ εύκολο να μπερδευτείς και να χάσεις το
ηθικό σου.
