Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Ο φόβος της αποτυχίας ή της ασθένειας

 

Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Μπορούμε να απαλλαγούμε από το φόβο της αποτυχίας ή της ασθένειας

Οτιδήποτε είναι αυτό που φοβάσαι, μην το σκέφτεσαι – άφησέ το στο Θεό. Να έχεις την πίστη σου σ΄Εκείνον. Πολλά βάσανα οφείλονται, Απλά, στην ανησυχία. Γιατί να υποφέρεις τώρα, χωρίς να έχει εμφανιστεί πρώτα η ασθένεια; Επειδή οι περισσότερες ασθένειες προέρχονται από το φόβο, αν απομακρυνθείς από το φόβο, θα είσαι αμέσως ελεύθερος. Η θεραπεία θα είναι ακαριαία. Κάθε βράδυ, προτού κοιμηθείς, να λες: «Ο Ουράνιος Πατέρας είναι μαζί μου. Είμαι προστατευμένος». Να περιβάλλεις νοητικά τον εαυτό σου με το Πνεύμα…Θα αισθάνεσαι την έξοχη προστασία Του. Όταν η συνειδητότητά σου είναι στραμμένη στο Θεό, δεν θα έχεις φόβους. Θα ξεπερνάς κάθε εμπόδιο με θάρρος και πίστη.

Ο φόβος προέρχεται από την καρδιά. Αν ποτέ νιώθεις να σε κατακλύζει ο φόβος κάποιας ασθένειας ή ατυχήματος, πρέπει να εισπνεύσεις και να εκπνεύσεις βαθιά, αργά και αρκετές φορές, χαλαρώνοντας με την κάθε εκπνοή. Αυτό βοηθά να γίνει φυσιολογική η κυκλοφορία του αίματος. Αν η καρδιά σου είναι πραγματικά ήρεμη, δεν θα νιώθεις καθόλου φόβο.

Δεν πέρασες τυχαία από εδώ...

 

Μια Αρχαία Κινέζικη ιστορία
λέει ότι μια αόρατη κόκκινη κλωστή συνδέει όλους εκείνους που προορίζονται για να συναντηθούν ανεξάρτητα από το χρόνο, τον τόπο, ή τις περιστάσεις. Το νήμα μπορεί να τεντώσει ή μπερδευτεί, αλλά ποτέ δεν σπάει…

 Πολλές φορές δύο επιφανειακά άσχετα μεταξύ τους γεγονότα που δεν μπορούν να ερμηνευτούν μπορεί να συνδέονται και να έχουν το νόημα τους. Οι περισσότεροι αυτό το ονομάζουν σύμπτωση, η τύχη. Ο Καρλ Γιούνγκ το ονομάζει συγχρονικότητα η αόρατο κοσμικό ιστό.     

Πολλές φορές συμβαίνουν κάποια γεγονότα στη ζωή μας και που μας οδηγούν την κατάλληλη στιγμή στα κατάλληλα άτομα έτσι ώστε να προχωρήσουμε τη ζωή μας προς μια νέα σημαντική κατεύθυνση. 

ΟΙ ΝΥΜΦΕΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

 Οι Δρυάδες ή Αμαδρυάδες (Νύμφες των δασών) ήταν κόρες του Ουρανού, αρχαιότερες από τις κόρες του Διός, θεωρούσαν ότι ήσαν ταυτισμένες με την ζωή των δένδρων. Γεννιούνται  με τις δρυς, από όπου παίρνουν και το όνομά τους (αμα+δρυς), αναπτύσσονται μαζί με αυτές και πεθαίνουν μαζί τους. Μόλις κάνει την εμφάνισή του ένα δενδράκι, μια Αμαδρυάδα, έλεγαν, το αναλαμβάνει, το προστατεύει και μοιράζεται την μοίρα του. Όταν το νερό του Ουρανού ποτίζει τα δένδρα, οι Αμαδρυάδες είναι χαρούμενες, αντίθετα, όταν τα δένδρα χάνουν τα φύλλα τους, οι Νύμφες πενθούν. 

Πίστευαν ότι όποιος προστατεύει και περιποιείται τις δρυς κάνει πράξη ιερή και έχει την ευλογία των Νυμφών. Αντίθετα, όταν κόβεται ένα δέντρο, η Νύμφη πηγαίνει σε ένα άλλο

Οι κανόνες της ζωής

"Αν η ζωή είναι παιχνίδι, αυτοί είναι οι κανόνες" - Dr. Chérie Carter-Scott

“Η ζωή αποτελείται από μία σειρά μαθημάτων τα οποία πρέπει να τα ζήσουμε για να τα κατανοήσουμε.”  (Helen Keller)

1. Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να σου αρέσει ή να το μισείς αλλά είναι δικό σου να το κρατήσεις για όλη την περίοδο της ζωής σου.

2. Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι γραμμένος σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης ανεπίσημο σχολείο που ονομάζεται “ζωή”.

3. Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα. Η προσωπική ανάπτυξη είναι μια διαδικασία δοκιμών, λαθών και πειραματισμών…Τα «αποτυχημένα» πειράματα είναι μέρος της διαδικασίας τόσο όσο είναι και τα πειράματα που τελικά «πέτυχαν».

Ο Θεός του Σπινόζα

Ρώτησαν κάποτε τον Α. Αινστάϊν αν πιστεύει στον Θεό κι εκείνος απάντησε: «Πιστεύω στον θεό του Σπινόζα». Ακολουθεί το κείμενο του Σπινόζα.

Ο Θεός έλεγε: “Σταμάτα να προσεύχεσαι και να χτυπιέσαι στο στήθος!

Αυτό που θέλω να κάνεις είναι να βγεις έξω στον κόσμο και να χαρείς την ζωή σου.

Θέλω να ζεις, να τραγουδάς, να χαίρεσαι και να απολαμβάνεις όλα αυτά που έχω φτιάξει για σένα.

Σταμάτα πια να πηγαίνεις σε εκείνους τους μελαγχολικούς, σκοτεινούς και κρύους ναούς που εσύ ο ίδιος κατασκεύασες και λες πως είναι το σπίτι μου.

Το σπίτι μου είναι στα βουνά, στα δάση, στα φυτά, στα λουλούδια, στα ποτάμια, στις λίμνες, στα σύννεφα, στην βροχή, στις θάλασσες.

Εκεί είναι που ζω και εκφράζω την αγάπη μου για εσένα.

Η ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ!!!

 

"Ξέρεις ποια είναι η πιο καταστροφική δύναμη στο σύμπαν; Η λύπη." -Tommy Lee

Ας ρίξουμε μια ματιά στο παθιασμένο παραλλήρημα που εξέφρασε δημόσια μέσα από τη σελίδα του στο Facebook το 2012 γνωστός μουσικός Tommy Lee (Έλληνας του εξωτερικού!) για να τονώσει το εθνικός μας συναίσθημα ...και ίσως θυμηθούμε κάτι από την Ελλάδα μας!!!...

"Επειδή είμαστε μια μικρή, φτωχή χώρα γεμάτη από ανθρώπους με μεγάλες καρδιές
Επειδή ποτέ δεν επισκεπτόμαστε κάποιον με άδεια χέρια
Επειδή δεν υπάρχει τρόπος να εξηγήσεις σε έναν ξένο τη σημασία της λέξης «καψούρα»
Επειδή υπάρχει ακόμη κάτι πολύτιμο στις ελληνικές οικογένειες
Επειδή πάντα τα καταφέρνουμε, έστω και την τελευταία στιγμή

Vendis or Vendia, deity of the Thracians

 Vendis was an ancient, female, lunar deity of the Thracians, who when her worship later entered Greece, was identified with Hecate, Artemis, or even Persephone.

In Thrace, the festivals held in her honor were of an orgiastic nature and resembled those held in Phrygia in Asia Minor in honor of Savazius, who was initially worshipped in Thrace and later identified by the Greeks with Dionysus.

That is why mythology wanted Vendis to be the daughter of Savazius, because he was also a god of the underworld and had been identified with Pluto, and thus it was easy for the Greeks to identify Vendis of the Phrygians and Thracians with Persephone.

The cult of Vendis was general throughout Thrace, resembling the cult of Hecate and taking place in deep caves (Krat. Thrass. ext. 12). Especially in Amphipolis, Vendis, associated with Dionysus-Savazios, who had the form of a bull, took the form of the bull-fighting Artemis and became its patron, during the Roman conquest.

On the coins of the city of that period, Vendis appears seated on a bull, like Europa, with her veil blowing in the wind. On other coins, she is depicted crowned with a crescent moon and bearing the inscription TAUROPOLOS on her shoulders, while on the other side of the coin she stands upright, holding Hecate's torch in one hand and a spear in the other.