Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Ο φόβος της αποτυχίας ή της ασθένειας

 

Παραμαχάνσα Γιογκανάντα: Μπορούμε να απαλλαγούμε από το φόβο της αποτυχίας ή της ασθένειας

Οτιδήποτε είναι αυτό που φοβάσαι, μην το σκέφτεσαι – άφησέ το στο Θεό. Να έχεις την πίστη σου σ΄Εκείνον. Πολλά βάσανα οφείλονται, απλά, στην ανησυχία. Γιατί να υποφέρεις τώρα, χωρίς να έχει εμφανιστεί πρώτα η ασθένεια; Επειδή οι περισσότερες ασθένειες προέρχονται από το φόβο, αν απομακρυνθείς από το φόβο, θα είσαι αμέσως ελεύθερος. Η θεραπεία θα είναι ακαριαία. Κάθε βράδυ, προτού κοιμηθείς, να λες: «Ο Ουράνιος Πατέρας είναι μαζί μου. Είμαι προστατευμένος». Να περιβάλλεις νοητικά τον εαυτό σου με το Πνεύμα…Θα αισθάνεσαι την έξοχη προστασία Του. Όταν η συνειδητότητά σου είναι στραμμένη στο Θεό, δεν θα έχεις φόβους. Θα ξεπερνάς κάθε εμπόδιο με θάρρος και πίστη.

Ο φόβος προέρχεται από την καρδιά. Αν ποτέ νιώθεις να σε κατακλύζει ο φόβος κάποιας ασθένειας ή ατυχήματος, πρέπει να εισπνεύσεις και να εκπνεύσεις βαθιά, αργά και αρκετές φορές, χαλαρώνοντας με την κάθε εκπνοή. Αυτό βοηθά να γίνει φυσιολογική η κυκλοφορία του αίματος. Αν η καρδιά σου είναι πραγματικά ήρεμη, δεν θα νιώθεις καθόλου φόβο.

Δεν πέρασες τυχαία από εδώ...

 

Μια Αρχαία Κινέζικη ιστορία
λέει ότι μια αόρατη κόκκινη κλωστή συνδέει όλους εκείνους που προορίζονται για να συναντηθούν ανεξάρτητα από το χρόνο, τον τόπο, ή τις περιστάσεις. Το νήμα μπορεί να τεντώσει ή μπερδευτεί, αλλά ποτέ δεν σπάει…

 Πολλές φορές δύο επιφανειακά άσχετα μεταξύ τους γεγονότα που δεν μπορούν να ερμηνευτούν μπορεί να συνδέονται και να έχουν το νόημα τους. Οι περισσότεροι αυτό το ονομάζουν σύμπτωση, η τύχη. Ο Καρλ Γιούνγκ το ονομάζει συγχρονικότητα η αόρατο κοσμικό ιστό.     

Πολλές φορές συμβαίνουν κάποια γεγονότα στη ζωή μας και που μας οδηγούν την κατάλληλη στιγμή στα κατάλληλα άτομα έτσι ώστε να προχωρήσουμε τη ζωή μας προς μια νέα σημαντική κατεύθυνση. 

ΟΙ ΝΥΜΦΕΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

 Οι Δρυάδες ή Αμαδρυάδες (Νύμφες των δασών) ήταν κόρες του Ουρανού, αρχαιότερες από τις κόρες του Διός, θεωρούσαν ότι ήσαν ταυτισμένες με την ζωή των δένδρων. Γεννιούνται  με τις δρυς, από όπου παίρνουν και το όνομά τους (αμα+δρυς), αναπτύσσονται μαζί με αυτές και πεθαίνουν μαζί τους. Μόλις κάνει την εμφάνισή του ένα δενδράκι, μια Αμαδρυάδα, έλεγαν, το αναλαμβάνει, το προστατεύει και μοιράζεται την μοίρα του. Όταν το νερό του Ουρανού ποτίζει τα δένδρα, οι Αμαδρυάδες είναι χαρούμενες, αντίθετα, όταν τα δένδρα χάνουν τα φύλλα τους, οι Νύμφες πενθούν. 

Πίστευαν ότι όποιος προστατεύει και περιποιείται τις δρυς κάνει πράξη ιερή και έχει την ευλογία των Νυμφών. Αντίθετα, όταν κόβεται ένα δέντρο, η Νύμφη πηγαίνει σε ένα άλλο