Όταν νοιώθεις πως όλα πάνε λάθος.. να προσεύχεσαι

Όταν νοιώθεις πως όλα πάνε λάθος.. να προσεύχεσαι για να βγαίνεις από το τέλμα, την θλίψη, την απελπισία! Όσο και να μη το πιστεύεις, ο Θεός σε ακούει! Oπλίσου, λοιπόν με πίστη.. και άσε τα υπόλοιπα, πάνω Του!!!

Όταν νοιώθεις πως όλα πάνε λάθος.. να προσεύχεσαι για να βγαίνεις από το τέλμα, την θλίψη και την απελπισία! Τα πράγματα δεν είναι δυνατόν να πηγαίνουν πάντα… όπως τα έχουμε προγραμματίσει, όπως επιθυμούμε ή όπως τα έχουμε ονειρευτεί!

Εσύ κάνε το καλύτερο που μπορείς.. οπλίσου με πίστη και άσε όλα τα υπόλοιπα στον Θεό!

Δείξε Του εμπιστοσύνη… και θα βλέπεις την αγάπη και το νοιάξιμο Του για σένα… κάθε στιγμή της καθημερινότητας!

Πίστεψε, με όλο σου το «είναι» στην πρόνοια Του.. και θα διαπιστώνεις συνεχώς  πως ότι χαλάει ή δεν εκπληρώνεται είναι ΜΟΝΟ για όφελος σου… αφού ότι σχεδιάζει για σένα… είναι πολύ καλύτερο απ’ ότι θα μπορούσες να φανταστείς!

Στο καλό 2023...

 

Ας αποχαιρετίσουμε το 2023 με ευγνωμοσύνη και ευχαριστίες για όλα όσα μας έφερε και δεν μας έφερε και για τα τόσο σημαντικά μαθήματα που μας έδωσε.

Ήταν ένας μεγάλος Δάσκαλος που πέρασε από τη ζωή μας!

Τώρα ας υποδεχτούμε το 2024 με ευλογία, χαρά και ελπίδα έχοντας τον νου ανοιχτό και την καρδιά γεμάτη αγάπη, πίστη και ευσπλαχνία, έτσι μόνο θα μπορέσουμε να δεχτούμε και να αξιοποιήσουμε τα δώρα που μας φέρνει!

Καλή μας Χρονιά και καλή αρχή στη νέα μας ζωή!!!

Αφροδίτη Αργυροπούλου

Ροή Ζωής

 

Αναρτήθηκε από  Afroditi Argyropoulou  

 

''Αγαπάτε τους εχθρούς σας''

Ανάλυση από το βιβλίο: «Η επί του Όρους ομιλία» του Έμμετ Φοξ  

Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν κ.ο.κ, προσεύχεστε για κείνους που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν. Το θέμα μας είναι ξανά: «Το μίσος δεν σταματά με μίσος». Τώρα ο Ιησούς εκφράζει τη θεμελιώδη αυτή αλήθεια τόσο απλά και ξεκάθαρα, ώστε να τον κατανοεί κι ένα μικρό παιδί. Αντί να μισείτε κάποιον που φαίνεται πως είναι εχθρός σας — όπως σας υπαγορεύει το κατώτερο ένστικτό σας να κάνετε — αγαπήστε τον. Στις κατάρες ανταποδώστε ευλογίες και στο μίσος καλοσύνη. Προσεύχεστε για κείνους που σας καταδιώκουν. Ο Ιησούς τα είπε ξεκάθαρα όλα αυτά και για να γίνουν ακόμη πιο κατανοητά πρόσθεσε: «Αν ανταποκρίνεστε με αγάπη στην αγάπη τι το σπουδαίο κάνετε;» Ασφαλώς τίποτε, γιατί ο καθένας μπορεί να το κάνει αυτό. Αν θέλετε πράγματι να πραγματοποιήσετε πνευματική πρόοδο πρέπει να κάνετε περισσότερα. Πρέπει να απαλλαγείτε από κάθε μνησικακία και εχθρικότητα. Πρέπει να αλλάξετε τη νοητική σας κατάσταση έτσι ώστε να αντιλαμβάνεστε μέσα σας μόνο την ειρήνη και την αρμονία και να έχετε μια θετική διάθεση προς όλους τους ανθρώπους.

Τόλμη και αλλαγή

Μπορεί η αλλαγή να μας τρομάζει, αλλά ξέρετε τι είναι πιο τρομακτικό; Να επιτρέπουμε τον φόβο να εμποδίζει την ανάπτυξή μας και την πορεία μας στη ζωή με πίστη και αισιοδοξία! 

Ας θυμηθούμε ότι είμαστε ευλογημένοι και  προικισμένοι  με  το δώρο της ελεύθερης βούλησης και τη δυνατότητα να αναμορφώνουμε και να δημιουργούμε τη ζωή μας κάθε στιγμή!

Κάθε νέα μέρα είναι ένας πίνακας που δεν έχει ακόμη ζωγραφιστεί,  ένα μονοπάτι που δεν έχει  ακόμα  περπατηθεί!...

Κάθε πρωί λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε τη μέρα μας, ας θυμόμαστε τα λόγια του μεγάλου μας Καζαντζάκη: «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα».

Κανείς δεν μπορεί να πάει πίσω στο χρόνο και να κάνει μια νέα αρχή, όμως όλοι μπορούμε κάνουμε μια νέα αρχή κάθε στιγμή, στο Τώρα.

Η ευδαιμονία, η αφθονία και η πληρότητα είναι η φύση της ύπαρξης  μας!

Ας ξεκινάμε λοιπόν τη μέρα μας με πίστη και διάθεση  γιορτής για τις αλλαγές που εμείς μπορούμε να κάνουμε στη ζωή μας και κατ’ επέκταση στον κόσμο όλο!

Καλή δύναμη με πολύ πίστη και αγάπη στην καρδιά!

Αφροδίτη Αργυροπούλου  

Ροή Ζωής

Αναρτήθηκε από  Afroditi Argyropoulou  

 

Οι 7 διαφορές μεταξύ θρησκείας και πνευματικότητας

Πολλοί άνθρωποι συγχέουν τη θρησκεία και την πνευματικότητα ή κάποια μυστηριώδη και υπερφυσικά φαινόμενα. Κάποιοι ίσως να τη συγκρίνουν με αίρεση, αλλά αυτό οφείλεται στην έλλειψη γνώσης και στον φόβο χειραγώγησης.

Αν δεσμευόμαστε να παραμερίσουμε τους φόβους μας για να προσπαθήσουμε να μελετήσουμε και να καταλάβουμε την ίδια την αίσθηση της πνευματικότητας, φτάνουμε στην συνειδητοποίηση και στο συμπέρασμα ότι δεν έχει τίποτα μυστήριο ή υπερφυσικό, και σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με μια αίρεση.

Παρακάτω θα βρείτε 7 διαφορές ανάμεσα στη θρησκεία και την πνευματικότητα που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε καλύτερα:

1 – H θρησκεία απαιτεί να υποκλιθείς ή να υποταχθείς – Η πνευματικότητα ελευθερώνει.

Η ομορφιά του να μην κάνουμε τίποτα

Επιτρέποντας στον εαυτό μας να βαριέται.

Η ζωή των περισσότερων από εμάς είναι γεμάτη από τόσο μεγάλη ένταση – για να μην αναφέρω και τις ευθύνες- που μας είναι σχεδόν αδύνατον να μείνουμε ακίνητοι και να μην κάνουμε τίποτα, πολύ περισσότερο να ηρεμήσουμε έστω και για λίγα λεπτά. Ένας φίλος μου κάποτε μου είπε: «Οι άνθρωποι δεν είναι πλέον ανθρώπινες υπάρξεις. Θα έπρεπε να αποκαλούμαστε ανθρώπινες πράξεις».

Η πρώτη φορά που ήρθα αντιμέτωπος με την ιδέα ότι η περιστασιακή βαρεμάρα μπορεί στην πραγματικότητα να κάνει καλό ήταν κατά τη διάρκεια της άσκησής μου υπό την εποπτεία ενός ψυχολόγου, στο Λα Κόνερ στην Ουάσινγκτον. Ήταν μια μικρή πόλη όπου υπήρχαν πολύ λίγα πράγματα να κάνει κάποιος».

Μετά το τέλος της πρώτης ημέρας, ρώτησα τον εκπαιδευτή μου: «Τι μπορείς να κάνεις εδώ πέρα το βράδυ;» Μου απάντησε: «Εκείνο που θα ‘θελα να κάνεις είναι να επιτρέψεις στον εαυτό σου να βαρεθεί. Μην κάνεις τίποτα. Αυτό είναι μέρος της εκπαίδευσής του». Στην αρχή νόμισα ότι αστειευόταν!

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο

 

… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

• Να μοιράζεσαι τα πάντα.
• Να παίζεις τίμια.
• Να μη χτυπάς τους άλλους.
• Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
• Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
• Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
• Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
• Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
• Να κοκκινίζεις.
• Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
• Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.

Πιστεύω στον ήλιο...

Πιστεύω στον ήλιο, ακόμη και όταν δεν λάμπει. 

Πιστεύω στην αγάπη ακόμα και όταν δεν την αισθάνομαι.

Πιστεύω στο Θεό, ακόμη και όταν είναι σιωπηλός.

Κι όταν ο ήλιος δεν λάμπει και είναι κρυμμένος πίσω από τα μαύρα σύννεφα… 

ξέρω ότι είναι εκεί, το μόνο που χρειάζεται 

Φιλοσοφία είναι η Αγάπη που νοιώθει η Ψυχή για τη Σοφία.

Όταν στο μεσουράνημα του Ελληνικού Πολιτισμού χρησιμοποιούνταν ο όρος “Φιλοσοφία”, αυτός δεν είχε καμιά σχέση με την διανόηση “νεκρών γραμμάτων”. 

Η Φιλοσοφία ήταν ένας δρόμος ενεργητικός, ένας ουσιαστικός τρόπος ζωής, μια δυναμική στάση απέναντι στα πράγματα, που οδηγούσε τον άνθρωπο στο Ιερό Κέντρο του Κόσμου, κι από κει ακόμη πιο μακριά, στο υψηλότερο Κέντρο του Εαυτού του ! 

Ήταν η Αγάπη που νοιώθει η Ψυχή για τη Σοφία, 

που δεν είναι η εκλογικευμένη και ταξινομημένη γνώση, ή όχι μόνο αυτό, αλλά είναι η ολιστική γνώση, η γνώση που ενώνει τα σπασμένα κομμάτια του καθρέφτη, η γνώση που δίνει στον άνθρωπο την άκρη του νήματος, την άκρη του Μίτου της Αριάδνης, για να βγει από το Λαβύρινθο της πολλαπλότητας του κόσμου και να κατακτήσει συνειδητά την ενοποιημένη αντίληψη του Θεού, που βρίσκεται μέσα σε όλα, και που τα εμπεριέχει όλα.

Η Φιλοσοφία στον κλασσικό τρόπο δεν ήταν και δεν είναι μόνο βιβλία και διαλέξεις και θεωρητικολογίες, είναι να ζεις κάθε γνώση, να βιώνεις κάθε ανακάλυψη, να ανεβαίνεις σκαλί-σκαλί την εσωτερική σου πυραμίδα. Είναι η βίωση του Έρωτα, του πιο μυστηριακού Θεού της Ελληνικής Θρησκείας, του Έρωτα που γεννάει και ενώνει την παγκόσμια Πυραμίδα.

Όπως ο ουρανός με τη συννεφιά…

Γράφει ο π. Λίβυος

Τις προάλλες αισθανόμουν μια κακοκεφιά. Με είδε ένας φίλος και με ρώτησε.

«Δεν είσαι καλά;».

«Μια χαρά είμαι», του απάντησα, «απλά τώρα που μιλάμε δεν αισθάνομαι καλά. Αλλά σε λίγο θα περάσει, δόξα τω Θεώ…».

«Και τι θα κάνεις τώρα;» με ρώτησε.

«Τίποτα… δεν χρειάζεται να κάνω κάτι, όπως ο ουρανός δεν κάνει κάτι όταν έχει συννεφιά. Απλά τα σύννεφα μετά από κάποια ώρα φεύγουν μόνα τους…».

Θυμάμαι έναν μοναχό που έλεγε διαρκώς και σε ότι κι εάν του συνέβαινε «δόξα σοι ο Θεός..».

Μια ημέρα δεν ήταν καλά. Τον ρώτησε ένας αδελφός της μονής που τον είδαν ότι ήταν κάπως, «πάτερ μου τι κάνεις σήμερα; Δόξα τω Θεώ χάλια..», απάντησε και πήγε παρακάτω στο διακόνημα του.

Αυτή η χαριτωμένη απάντηση του μοναχού, κρύβει όλη την ουσία της πνευματικής ζωής. Να δοξάζεις τον Θεό, να τον ευχαριστείς για όλα, γι’ αυτά που καταλαβαίνεις κι αυτά που αγνοείς, γι' αυτά που ονομάζεις "καλά" κι αυτά που λες ότι είναι "κακά", για όλα να δοξάζεις τον Θεό, και να μην μένεις στα φαινόμενα που είναι παροδικά.

Τι πραγματικά σημαίνει φιλοσοφία

Η φιλοσοφία ταράσσει τα ύδατα 

Οι απόψεις και γνώμες, που, κατόπιν έρευνας, ταράζουν τα νερά της κατεστημένης πληροφόρησης, σίγουρα θα βρουν στην διαδρομή παράλογους πολέμιους. Ο δρόμος της πραγματικής γνώσης δεν είναι καθόλου εύκολος. Δεν χρειάζεται, όμως, να συμφωνήσουν όλοι μαζί σας, κάτι που ούτως ή άλλως είναι απίθανο. Καμιά φορά μάλιστα στους δέκα ακούει μόνο ο ένας.
Ωστόσο, η προσωπική επιτυχία του καθενός, βασίζεται στο γεγονός, ότι ανοίγει συζητήσεις, προκειμένου να υπάρξει περαιτέρω έρευνα σε οποιονδήποτε τομέα. Τεχνολογία, θετικές επιστήμες, ιατρική, πολιτική, ιστορία είναι μερικοί από τους τομείς, που, όταν το «κυνήγι» πληροφοριών γίνεται με μυαλό και μάτια ανοιχτά, υπάγονται στην μεγάλη κατηγορία της φιλοσοφίας.

Φιλοσοφία είναι η Αγάπη που νοιώθει η Ψυχή για τη Σοφία.

Όταν στο μεσουράνημα του Ελληνικού Πολιτισμού χρησιμοποιούνταν ο όρος “Φιλοσοφία”, αυτός δεν είχε καμιά σχέση με την διανόηση “νεκρών γραμμάτων”. 

Η Φιλοσοφία ήταν ένας δρόμος ενεργητικός, ένας ουσιαστικός τρόπος ζωής, μια δυναμική στάση απέναντι στα πράγματα, που οδηγούσε τον άνθρωπο στο Ιερό Κέντρο του Κόσμου, κι από κει ακόμη πιο μακριά, στο υψηλότερο Κέντρο του Εαυτού του ! 

Ήταν η Αγάπη που νοιώθει η Ψυχή για τη Σοφία, 

που δεν είναι η εκλογικευμένη και ταξινομημένη γνώση, ή όχι μόνο αυτό, αλλά είναι η ολιστική γνώση, η γνώση που ενώνει τα σπασμένα κομμάτια του καθρέφτη, η γνώση που δίνει στον άνθρωπο την άκρη του νήματος, την άκρη του Μίτου της Αριάδνης, για να βγει από το Λαβύρινθο της πολλαπλότητας του κόσμου και να κατακτήσει συνειδητά την ενοποιημένη αντίληψη του Θεού, που βρίσκεται μέσα σε όλα, και που τα εμπεριέχει όλα.