Όταν χορεύεις, γράφεις στη γη αυτό που θέλει να πει η ψυχή σου...είπε ο Καβάφης

 Γράφει η Efi Argyropoulou

Έχετε σκεφτεί πώς ακόμα και το βάδισμά μας ή ο τρόπος που κουνάμε τα χέρια μας όταν υποστηρίζουμε τον προφορικό μας λόγο, είναι ρυθμός είναι τρόπος έκφρασης ανθρώπινων συναισθημάτων; Η κίνηση είναι αυτομάτως ο πιο βασικός και ο πιο άμεσος τρόπος επικοινωνίας μας.

Οι θεοί εφηύραν τη λέξη “χορός” εξαιτίας της χαράς που προσφέρει. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι ο χορός ήταν δώρο των θεών προς τον άνθρωπο για να μπορεί να ξεχνιέται, μέσω αυτού, από τους κόπους και τις θλίψεις της ζωής του. Περιγραφές χορού συναντάμε σε αρχαία κείμενα του Ομήρου, με αποκορύφωμα τελειοποίησής του την κλασσική εποχή. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Δίας σώθηκε από την μανία του πατέρα του Κρόνου, χάρη στον χορό των Κουρητών, και τον θόρυβο που έκαναν τα ξίφη τους καθώς χτυπούσαν τις ασπίδες τους. Η Αθηνά επινόησε πρώτη τον «πυρρίχιο» πολεμικό χορό, για να γιορτάσει τη νίκη της ενάντια στους Τιτάνες.

Τι είναι ο γιορτασμός - Osho

Αποσπάσματα του Osho για το γιορτασμό

Όταν γιορτάζεις, παίρνει μέρος μαζί σου ολόκληρη η ύπαρξη 

΄Γιορτάζω τον εαυτό μου και ελπίζω ότι σύντομα θα έρθει η ημέρα που θα γιορτάζεις τον δικό σου εαυτό. Κι όταν σε ολόκληρη τη γη πολλές χιλιάδες άνθρωποι γιορτάζουν, τραγουδούν, χορεύουν, είναι εκστατικοί, μεθυσμένοι από θεϊκότητα, δεν θα υπάρχει καμιά δυνατότητα μιας παγκόσμιας αυτοκτονίας. Με τόση γιορτή και με τόσο γέλιο, με τόση διανοητική και σωματική υγεία, με τόση φυσικότητα και αυθορμητισμό, πώς γίνεται να υπάρξει ο πόλεμος;

 

΄΄Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος δεν πρόκειται να συμβεί! Το προλέγω! Δεν πρόκειται να συμβεί κι ο λόγος είσαστε εσείς, ο λόγος είναι οι δικοί μου άνθρωποι παντού σε όλη τη γη! Αποτελούν τη μόνη ελπίδα. Μόνο εκατομμύρια βούδες είναι ικανοί να δημιουργήσουν την ατμόσφαιρα για την ειρήνη, την αγάπη, την ευσπλαχνία, το γιορτασμό.

Γιατί σταματήσαμε να χορεύουμε; (!)

Της Ιωάννας Παπαδοπούλου

Κάποτε, ο ρόλος του χορού στον άνθρωπο και την κοινωνία του ήταν ζωτικής σημασίας. Ισχύει όμως το ίδιο και σήμερα;

Όλοι χρησιμοποιούμε το πρόσωπο και τα χέρια ως εκφραστικό μέσο επικοινωνίας, συνεπώς είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε πόσο άμεσα συνδεδεμένοι είμαστε με το σώμα μας είτε το θέλουμε είτε όχι σε κάθε κατάσταση, κάθε στιγμή. Πόσο όμως καλλιεργούμε τις σωματικές λειτουργίες μας ώστε να εκφραστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο;

Είναι μοναδικό το γεγονός πως το σώμα 'μιλά' τη δική του γλώσσα από τη γέννηση έως το θάνατο μας. Το ιδιαίτερο όμως στην τέχνη του χορού είναι πως χρησιμοποιείται το συναίσθημα, η δημιουργικότητα και ο συμβολισμός για να μεταδοθούν διαφορετικές αρχέγονες έννοιες -μοιάζει θα λέγαμε με προφορική γλώσσα, καθώς συνδυάζει κινητικό λεξιλόγιο και διαφορετικά συστήματα που βοηθούν στην έκφραση μέσω του σώματος. Από τον Πυρρίχιο χορό ως τα Ομηρικά έπη, από τους ιστορικούς χορούς στους λαϊκούς, από το μοντέρνο στο μεταμοντέρνο, από την χορευτική disco ως την λίμνη των κύκνων, από την αρχαιότητα ως τη σύγχρονη εποχή- η κίνηση δηλώνει την έκφραση του σώματος και της ψυχής.

Ζήσε την κάθε στιγμή

 

«Ζήσε την κάθε στιγμή» σημαίνει βγάλε από τη ζωή σου επιθυμίες και «στόχους» και μάθε πως ό,τι προκύπτει είναι εξίσου σημαντικό, μια και καλά γνωρίζεις πως τίποτα εσύ δεν ελέγχεις, δεν ορίζεις, δε διαλέγεις. Επομένως, ποτέ μην καθορίζεις με υπερβολή τις επιθυμίες σου, γιατί έτσι πριν γεννηθούν τις σκότωσες. Εσύ απλώς υπάρχεις. ΑΛΛΟΙ ορίζουν τα σημαντικά της ζωής σου αφού το μόνο σημαντικό για σένα είναι η ύπαρξή ΣΟΥ ... μέσα από Αυτόν ... μόνο η χαρά Του είναι πραγματική, όλα τα άλλα είναι πλάνα του νου σου, απατηλά. Όλα είναι στιγμές, μόνο που εμείς νομίζουμε πως έχουν διάρκεια. Μέσα σε όλες τις αυταπάτες μας είναι κι αυτή. Γιατί, ενώ το ξέρω, με παρασύρει;

Είσαι ο χρόνος που δίνεις και ο χρόνος που παίρνεις

 

Αν είναι δυο έννοιες που θα μπορούσε κάποιος να πει πως κρατούν μέσα τους όλα τα συναισθήματα του κόσμου, αυτές είναι ο έρωτας και ο χρόνος.

Αρσενικός αδυσώπητος δυνάστης ή απόλυτος εκστατικός εραστής, ο χρόνος υπήρξε πάντοτε έννοια πολυδιάστατη.

Τον έχεις αγαπήσει για τις στιγμές που σου χάρισε, τον έχεις μισήσει για τους ανθρώπους που σου πήρε, τον έχεις λατρέψει για τις αγάπες που γέννησε και τον έχεις αφορίσει για τους έρωτες που εξαφάνισε.
Τον έχεις δει τρυφερό με τις φιλίες σου εκείνες που άντεξαν στο χρόνο και σκληρό με τις διαπροσωπικές σχέσεις σου που έφθειρε.

Τον έχεις ευχαριστήσει για τις πληγές που γιάτρεψε και τους πόνους που χάιδεψε μέχρι να περάσουν.
Τον έχεις αγκαλιάσει, τον έχεις φιλήσει, τον έχεις αποθεώσει για τις δυνατές στιγμές που σου χάρισε.

Στο καλό 2023...

 

Ας αποχαιρετίσουμε το 2023 με ευγνωμοσύνη και ευχαριστίες για όλα όσα μας έφερε και δεν μας έφερε και για τα τόσο σημαντικά μαθήματα που μας έδωσε.

Ήταν ένας μεγάλος Δάσκαλος που πέρασε από τη ζωή μας!

Τώρα ας υποδεχτούμε το 2024 με ευλογία, χαρά και ελπίδα έχοντας τον νου ανοιχτό και την καρδιά γεμάτη αγάπη, πίστη και ευσπλαχνία, έτσι μόνο θα μπορέσουμε να δεχτούμε και να αξιοποιήσουμε τα δώρα που μας φέρνει!

Καλή μας Χρονιά και καλή αρχή στη νέα μας ζωή!!!

Αφροδίτη Αργυροπούλου

Ροή Ζωής

 

Αναρτήθηκε από  Afroditi Argyropoulou  

 

Όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από το ΟΜ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από το ΟΜ.

 

Η αγάπη είναι το σώμα Του.

 

Είναι χωρίς σχήμα, χωρίς ποιότητα, χωρίς παρακμή,αναζήτησε την ένωσή σου μ’ Αυτόν.

Αυτός ο απροσδιόριστος Θεός παίρνει μύριες μορφές στα μάτια των δημιουργημάτων Του:

 

Είναι αγνός και άφθαρτος,η μορφή Του είναι άπειρη κι ανεξερεύνητη,

χορεύει εκστασιασμένος και κύματα μορφών ξεπηδούν από αυτό τον χορό Του.

Η κρυμμένη ευτυχία στην καθημερινή μας ύπαρξη

Υπάρχει μεγάλη δυνατότητα ευτυχίας κρυμμένη στην καθημερινή μας ύπαρξή και η πλήρης συνειδητοποίηση αυτής της συγκαλυμμένης χαράς είναι συχνά κάτι περισσότερο από το να απολαμβάνουμε κάθε εμπειρία μας στο μέγιστο δυνατό βαθμό κάθε στιγμή. 

Όταν τα γεγονότα που ορίζουν τις μέρες μας τα θεωρούμε ως συνηθισμένα ή ασήμαντα, τους κλέβουμε άθελά τους κάθε νόημα που μπορεί να είχαν μεταφέρει στη ζωή μας. 

8 πράγματα που πρέπει να θυμάστε όταν όλα σας πηγαίνουν στραβά.

Τις δύσκολες στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:

1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης.
Μερικές φορές η ζωή μπορεί να σας κλείνει κάποιες πόρτες διότι έχει έρθει η ώρα να προχωρήσετε μπροστά. Αυτό είναι κάτι θετικό, επειδή πιθανόν να μην πηγαίνατε παρακάτω, εκτός κι αν οι περιστάσεις σας ανάγκαζαν να το κάνετε. Όταν περνάτε δύσκολα, θυμηθείτε ότι ο πόνος δεν έρχεται χωρίς λόγο. Αφήστε πίσω σας ό,τι σας έκανε κακό, αλλά μην ξεχάσετε ποτέ τι σας δίδαξε. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει. Κάθε επιτυχία απαιτεί να δώσετε έναν αγώνα. Το καλό πράγμα αργεί, γι’ αυτό να έχετε υπομονή και να παραμείνετε αισιόδοξοι και στο τέλος θα γίνουν όλα, απλώς ίσως όχι αμέσως. Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο

 

… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

• Να μοιράζεσαι τα πάντα.
• Να παίζεις τίμια.
• Να μη χτυπάς τους άλλους.
• Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
• Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
• Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
• Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
• Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
• Να κοκκινίζεις.
• Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
• Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.

Εμένα με μαγνητίζουν οι άνθρωποι που γελούν

Εμένα με μαγνητίζουν οι άνθρωποι που γελούν

Βλέπουμε έναν άγνωστο να κλαίει στον δρόμο και τρέχουμε να τον παρηγορήσουμε. Βλέπουμε έναν δικό μας άνθρωπο να πονάει και θέλουμε να μάθουμε τι του συμβαίνει. Να βοηθήσουμε όσο μπορούμε.

Αντίθετα:

Βλέπουμε έναν άγνωστο να γελά στη μέση του δρόμου και τον περνάμε για τρελό ή τουλάχιστον υπερβολικό. Βλέπουμε μια παρέα να διασκεδάζει και μας ενοχλεί η φασαρία, μας φαίνεται υπερβολική η χαρά τους. Γνωρίζουμε έναν άνθρωπο χαμογελαστό και μας φαίνεται παράξενο που πίσω από αυτό το γέλιο δεν κρύβεται μια κάποια θλίψη. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως ένας άνθρωπος δεν έχει κάτι να τον πονάει.

Μπορεί και να έχει… Αλλά να μην είναι ικανός ο πόνος αυτός να επισκιάσει τη χαρά του.

Η αλήθεια είναι πως τρέχουμε να παρηγορήσουμε όποιον πονά.

Αλλά δεν έχουμε καταλάβει πως κάθε φορά που πλησιάζουμε να βοηθήσουμε κάποιον που πονά, ουσιαστικά θέλουμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας.

Στον δικό μας πόνο ερχόμαστε πιο κοντά. Τον δικό μας πόνο προσπαθούμε να αγκαλιάσουμε εκείνη τη στιγμή.

Είθε όλοι να είναι ευτυχισμένοι...

Η Θεία Χάρη  είναι πολύ πιο δυνατή από το Νου

και κάνει  ό,τι ο Νους δεν μπορεί να κάνει.

Το Υψηλότερο Κάλεσμα είναι να προσευχηθείς για τους Άλλους.

Τη Θεία Χάρη ακολουθεί η Έμπνευση.

Όλοι οι άνθρωποι όλες τις στιγμές είμαστε μαζί με τη Θεία Χάρη.   

Ανάμεσα στους δύο πόλους της Αγάπης και μη Αγάπης

της Χάρης και της μη Χάρης.

Συνεχώς – όλη την ώρα- επιλέγουμε, συνειδητά ή μη συνειδητά,

μεταξύ της Αγάπης και της μη Αγάπης.

Όταν επιλέγουμε τις σκοτεινές πλευρές της Θείας Χάρης

κρατάμε την Ψυχή μας δεμένη σε άγκυρα με τόσο μεγάλο βάρος

που δεν μπορεί να το σηκώσει και γι‘ αυτό …αρρωσταίνει...

Η αρχή «Μη Βία».

"Αγαπώ, εκτιμώ και σέβομαι τον εαυτό μου και τους γύρω μου, καθώς επίσης και το περιβάλλον στο οποίο ζω. Δεν προκαλώ βλάβη σε μένα και σε ό,τι υπάρχει γύρω μου".

Ας μάθουμε να εφαρμόζουμε στην καθημερινότητα μας την αρχή «μη βία».

Όταν λέμε «βία» δεν εννοούμε μόνο την σωματική βία, αλλά και την λεκτική βία και την συναισθηματική βία, καθώς επίσης και τις σκέψεις μας να βλάψουμε κάποιον ή κάτι στη Δημιουργία, ακόμη και αν δεν τις εκφράσουμε ποτέ με λόγια ή πράξεις.

Όσο πιο συχνά εφαρμόζουμε την αρχή αυτή, συνειδητά, τόσο πιο πολύ είμαστε σε αγάπη και αρμονία με τον εαυτό μας και το περιβάλλον μας.