Λες και εμπεριέχουν την συλλογική
συνειδητή ή μη, Γνώση του Νόμου. Του Νόμου που αναφέρουν ο
Αριστοτέλης και ο Στράβωνας, που καθόριζε την θέση και την ίδρυση των ιερών.
Η
Εαρινή Ισημερία σηματοδοτεί την έναρξη μιας εποχής, που
η ημέρα όλο και μεγαλώνει, όλο και ζεσταίνει. Ο Ήλιος, με το φως του και την
θέρμη του, ξυπνάει όλη τη ζωή στη Φύση. Οι σπόροι που είχαν κουρνιάσει τον
χειμώνα κυοφορώντας, τώρα γεννούν νέα ζωή. Ευχάριστη ζέστη, βλάστηση, ανάπτυξη,
άνθιση, χρώματα, μυρωδιές, κελαϊδίσματα και κελαρύσματα συνθέτουν ένα σκηνικό
χαράς και αρμονίας, φωτός και χρωμάτων.
Όλα
είναι μέρος ενός ζωντανού οργανισμού που πάλλεται και σφύζει από ζωή – διέπεται
από Φυσικούς Νόμους που αφορούν όλα τα μέλη του εξίσου.
Ο
άνθρωπος ως μέλος, του ζωντανού αυτού οργανισμού, λειτουργεί αντίστοιχα. Τις κρύες και
σκοτεινές, συχνά υγρές και κάποτε παγωμένες μικρές μέρες και ατελείωτες νύχτες
του χειμώνα, είχε περιορίσει τις δραστηριότητές του, στις αναγκαίες προς την
επιβίωση. Οι αλλαγές στην Φύση την Άνοιξη, επιδρούν πάνω του βιοχημικά και κατά
συνέπεια ψυχο-συναισθηματικά με αποτέλεσμα να είναι πιο ευδιάθετος, χαρούμενος,
φωτεινός και ζωντανός σε σχέση με τον χειμώνα. Δραστηριοποιείται και αξιοποιεί
το φως και την θέρμη του Ήλιου για να δημιουργήσει.
