«Δεν χρειάζεται να σου αρέσει αυτό που συμβαίνει στη ζωή
σου, όμως πρέπει να αποδεχτείς, ότι συμβαίνει.» Όσο ο άνθρωπος δεν αποδέχεται
την πραγματικότητα είναι αδύναμος να διακρίνει το ρόλο του, και πώς έχει
συμβάλει στη διαμόρφωσή της. Η ανικανότητα να αποδεχτεί κάποιος την
πραγματικότητα, ισοδυναμεί με την άρνηση να κάνει μια συνειδητή επιλογή.
«Όταν δεν επιλέγεις, ζεις σε έναν αυτόματο πιλότο. Γίνεσαι
ένα θύμα των περιστάσεων.» Αποδοχή σημαίνει απλά, αναγνώριση. Όταν αναγνωρίζεις
κάτι, το βλέπεις έτσι όπως είναι πραγματικά.
Όλες μας οι εμπειρίες, ανεξαρτήτως του πόσο άσχημες είναι,
είναι προσωρινές. Η αποδοχή μιας εμπειρίας, σαν μιας προσωρινής κατάστασης,
μπορεί να κάνει πολύ πιο εύκολη τη διαχείριση της.
Δεν σημαίνει ότι δεν θα σου προκαλέσει προσωρινά ίσως κάποια
αρνητικά συναισθήματα θυμού, πόνου, ή φόβου. Όμως όταν αντιμετωπίζεις μια κατάσταση,
με τη γνώση ότι είναι προσωρινή, είναι πιο εύκολο να τη διαχειριστείς με πιο
ήρεμο νου.
Η αποδοχή επίσης, είναι ένας εισιτήριο εξόδου από τον θυμό
και το φόβο. Σε πηγαίνει από εκεί που βρίσκεσαι στο σημείο που θέλεις να
βρεθείς, πολύ πιο γρήγορα.
Αποδέχομαι κάτι, δεν σημαίνει ότι το εγκρίνω. Ούτε και ότι
δεν θα επηρεαστώ από αυτό που συμβαίνει. Αποδέχομαι, σημαίνει απλά ότι μπορώ να
‘’παραδοθώ’’ στην πραγματικότητα χωρίς να αντιστέκομαι και να εθελοτυφλώ, ώστε
να δω τι πραγματικά συμβαίνει.
