ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ με τους Αγγέλους

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΘΥΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΚΑΙ ΝΙΩΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΜΕΝΟ.  

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΓΑΛΗΝΗ.

Άφησε να φύγει ο θυμός και η ενόχληση. Μπορεί να είσαι απόλυτα δικαιολογημένος που νιώθεις θυμωμένος. Παρόλα αυτά, κοίταξε το υψηλό τίμημα που πληρώνεις όντας όχημα του θυμού.

Η συγχώρεση δε σημαίνει "Αυτό που έκανες δεν με πειράζει". Απλά σημαίνει "Δεν είμαι πλέον πρόθυμος να νιώθω πόνο σε σχέση με τις πράξεις σου".

Όταν δεν συγχωρούμε μέσα στις καρδιές μας, τελικά τιμωρούμε τον εαυτό μας...

Οι Άγγελοι θα σε βοηθήσουν να αφήσεις να φύγουν όλα όσα δεν μπορείς να συγχωρήσεις... Εάν εσύ τους ζητήσεις τη βοήθεια τους!

Πηγή: Doreen Virtue (Θεραπεία με τη βοήθεια των Αγγέλων)

Αναρτήθηκε από  Afroditi Argyropoulou

 

Η Θεία Χάρη - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Η Θεία Χάρη για να πλησιάσει έναν άνθρωπο πρέπει να τον βρει χωρίς λόγο κατάκρισης. Για να κατασκηνώσει μέσα του πρέπει να τον βρει χωρίς σαρκικούς λογισμούς. Για να μπορέσει η Χάρη να φαίνεται σ' έναν άνθρωπο πρέπει να είναι ταπεινός. Για να τη μεταδίδει τη Χάρη πρέπει να είναι προσευχόμενος.Αν κάποιος χωρίς να έχει πετύχει τα παραπάνω νιώθει για λίγο Χάρη, είναι επειδή ο Θεός του επιτρέπει να δει μια ακτίνα, μήπως και ποθήσει όλον τον Ήλιο!

Μη λες ότι αυτά και αυτά έπαθα, ότι το και το μου είπαν, γιατί εσύ είσαι που ελέγχεις τα πάντα. Ακριβώς όπως μπορείς να σβήσεις και να ανάψεις μια σπίθα, έτσι και τον θυμό μπορείς μέσα σου να τον ξανάψεις ή να τον συγκρατήσεις.

Τα στάδια προσαρμογής στην ιδέα του θανάτου - Elisabeth K.Ross

 

 Η συμβολή της Elisabeth Kübler-Ross στην ψυχολογία

Μία σπουδαία συμβολή της Elisabeth Kübler-Ross στην ψυχολογία ήταν τα στάδια προσαρμογής στην διαδικασία του θανάτου. Αρχικά, τα στάδια αυτά βοήθησαν σε περιπτώσεις ανθρώπων που είχαν διαγνωσθεί με καταληκτική ασθένεια. Στην πορεία, η εν λόγω θεωρία χρησιμοποιήθηκε σε μία ευρύτερη γκάμα απωλειών, όπου και πάλι παρατηρείται μια διεργασία πένθους, όπως ο χωρισμός, απώλεια υγείας, εργασίας ή κάποιου αγαπημένου.

Τα στάδια προσαρμογής στην ιδέα του θανάτου

Τα πέντε στάδια κατά τη διαδικασία προσαρμογής στην ιδέα του θανάτου ήταν τα ακόλουθα:

1. Άρνηση:
   Ο άνθρωπος σε αυτό το στάδιο απορρίπτει το ενδεχόμενο του θανάτου και αναζητά ελπιδοφόρες διαγνώσεις.
2. Θυμός:
   Σ' αυτό το στάδιο το άτομο έχει συνειδητοποιήσει ότι θα πεθάνει και νιώθει ματαιωμένο καθώς δε μπορεί να εκπληρώσει όλα όσα επιθυμεί.

Tα έξι στάδια της συγχώρεσης

 

Η συγχώρεση είναι μια διαδικασία πολύ βαθύτερη και δυσκολότερη από τη συγκατάβαση μια απλής συγγνώμης, που απαιτεί στις περισσότερες περιπτώσεις να ξεπεράσουμε το αίσθημα της αδικίας, τον ανθρώπινο εγωισμό μας, τον ίδιο μας τον εαυτό. Οι ψυχοθεραπευτές που έχουν ασχοληθεί με τη διαδικασία αυτή μιλούν για ορισμένα στάδια που πρέπει διαδοχικά να διανύσει κανείς για να μπορέσει τελικά να συγχωρήσει πραγματικά.

· 1. Συνειδητοποίηση

· 2. Αποτίναξη των ενοχών

· 3. Θυματοποίηση τέλος!

· 4. Αναγνώριση του θυμού μας

· 5. Πρόσωπο με πρόσωπο

· 6. «Άφεση» και λύτρωση

1. Συνειδητοποίηση

Το πρώτο στάδιο είναι καταρχήν η συνειδητοποίηση των ίδιων μας των συναισθημάτων, του ότι αυτό που μας έκαναν με κάποιον τρόπο μάς πόνεσε. Συχνά συμβαίνει να προσπερνάμε κάτι πείθοντας τον εαυτό μας ότι «Δεν έγινε τίποτα», «Σιγά μην ασχοληθώ», «Μια χαρά είμαι». 

Η αποδοχή είναι ένα εισιτήριο εξόδου από τον θυμό και το φόβο

«Δεν χρειάζεται να σου αρέσει αυτό που συμβαίνει στη ζωή σου, όμως πρέπει να αποδεχτείς, ότι συμβαίνει.» Όσο ο άνθρωπος δεν αποδέχεται την πραγματικότητα είναι αδύναμος να διακρίνει το ρόλο του, και πώς έχει συμβάλει στη διαμόρφωσή της. Η ανικανότητα να αποδεχτεί κάποιος την πραγματικότητα, ισοδυναμεί με την άρνηση να κάνει μια συνειδητή επιλογή.

«Όταν δεν επιλέγεις, ζεις σε έναν αυτόματο πιλότο. Γίνεσαι ένα θύμα των περιστάσεων.» Αποδοχή σημαίνει απλά, αναγνώριση. Όταν αναγνωρίζεις κάτι, το βλέπεις έτσι όπως είναι πραγματικά.

Όλες μας οι εμπειρίες, ανεξαρτήτως του πόσο άσχημες είναι, είναι προσωρινές. Η αποδοχή μιας εμπειρίας, σαν μιας προσωρινής κατάστασης, μπορεί να κάνει πολύ πιο εύκολη τη διαχείριση της.

Δεν σημαίνει ότι δεν θα σου προκαλέσει προσωρινά ίσως κάποια αρνητικά συναισθήματα θυμού, πόνου, ή φόβου. Όμως όταν αντιμετωπίζεις μια κατάσταση, με τη γνώση ότι είναι προσωρινή, είναι πιο εύκολο να τη διαχειριστείς με πιο ήρεμο νου.

Η αποδοχή επίσης, είναι ένας εισιτήριο εξόδου από τον θυμό και το φόβο. Σε πηγαίνει από εκεί που βρίσκεσαι στο σημείο που θέλεις να βρεθείς, πολύ πιο γρήγορα.

Αποδέχομαι κάτι, δεν σημαίνει ότι το εγκρίνω. Ούτε και ότι δεν θα επηρεαστώ από αυτό που συμβαίνει. Αποδέχομαι, σημαίνει απλά ότι μπορώ να ‘’παραδοθώ’’ στην πραγματικότητα χωρίς να αντιστέκομαι και να εθελοτυφλώ, ώστε να δω τι πραγματικά συμβαίνει.