Ποιος είναι πραγματικά αυτός που αποκαλείται «δύσκολος» άνθρωπος;

 Πάντα φοβίζει αυτός που “κουβαλάει” το αυθεντικό,

 το ατόφιο και το ανόθευτο!!!

Σε μικρότερη ηλικία όταν άκουγα να αποκαλούν κάποιον δύσκολο χαρακτήρα…φυλαγόμουν!

Σχημάτιζα στο μυαλό μου την εικόνα ενός παράξενου ατόμου που μπορούσε να παρεξηγήσει το παραμικρό, με συνέπεια να δίνω εξηγήσεις για κάτι που δεν έκανα και τον είχε ενοχλήσει!

Για να αποφύγω, λοιπόν τα μπερδέματα προτιμούσα να απομακρύνομαι! Να μην έχω πολλές επαφές!

Αυτό μέχρι την στιγμή που κάποιος τον οποίο εκτιμούσα πάνω στην κουβέντα, με μεγάλη σοβαρότητα και αγάπη μου είπε ότι είμαι δύσκολος άνθρωπος!

Μαχάτμα Γκάντι: Μη λέτε λόγια που σας απομακρύνουν

 

Η ένταση φωνής είναι θέμα απόστασης καρδιών! 

Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:

– Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;

– Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους, απάντησε κάποιος.

– Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους; επέμεινε ο σοφός.

– Γιατί θέλουν να τους ακούσει, είπε ένας άλλος μαθητής.

– Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή; ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.

Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια...

Της Παρή Στεφανή,

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως ίσως παρασύρεσαι από αυτά που βλέπεις μπροστά σου; Το μυαλό σου θολώνει και τα μάτια σου δεν παρατηρούν τίποτε άλλο πέρα απ’ ό,τι είναι απτό, χειροπιαστό. Η δυνατότητα του να βλέπουμε πέρα από την ύλη αποτελεί ένα στοίχημα με τον εαυτό μας. Και, πραγματικά, είναι τόσο δύσκολο να το κερδίσουμε… Η φράση μιας αλεπούς σε ένα παιδί, τον Μικρό Πρίγκιπα, συμπυκνώνει το νόημα της ζωής, που δεν είναι άλλο από το ότι «μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια».

Ό,τι αξίζει πραγματικά βρίσκεται κρυμμένο. Δεν κάνει θόρυβο. Αντιθέτως, είναι σιωπηλό και ήρεμο, ήσυχο. Επειδή πολλοί άνθρωποι, λοιπόν, έχουν τυφλή εμπιστοσύνη στο τι βλέπουν, και δεν ενδιαφέρονται διόλου για οτιδήποτε εσωτερικό, κρυφό κι αυθεντικό, είναι δύσκολο για τους περισσότερους –ίσως και ακατόρθωτο– να δουν με μάτια καθαρά κι αγνά, οδηγούμενοι με αυτόν τον τρόπο σε βιαστικά και λανθασμένα συμπεράσματα.