...όταν το είμαι δεν συνοδεύεται από τίποτα
Όλα αυτά που δεν είμαστε είναι αντικείμενα: δεν είμαι αυτό,
δεν είμαι το άλλο, δεν είμαι έτσι, δεν είμαι αλλιώς. Και τα αντικείμενα έχουν
ταυτότητα: εθνική, θρησκευτική, επαγγελματική, κοινωνική, ψυχολογική.
Αυτό που είμαστε
είναι βίωμα και αναφέρεται στην εμπειρία της επίγνωσης που έχουμε όλοι αυτή τη
στιγμή. Το «είμαι» είναι πάντα σιωπηλό. Υπάρχει μέσα στη σιωπή, γιατί στη σιωπή
δεν υπάρχουν σκέψεις, δηλαδή αντικείμενα, αλλά μόνο η βιωματική εμπειρία της
επίγνωσης.
Το «είμαι» δεν λέγεται, βιώνεται. Γι’ αυτό η αγάπη δεν
μπορεί να μεταφερθεί και να εκφραστεί με λέξεις ή με λόγια. Γιατί η ζωή είναι
αγάπη, η ύπαρξη είναι αγάπη, εμείς είμαστε αγάπη.

