Ο Πλανήτης Γη σήμερα...

Του Ρώσου διορατικού Boris Galiev

Η Γη είναι το κοινό μας σπίτι.
Είναι ένας μικρός, ζωντανός κόκκος, που τρέχει μέσα στο Σύμπαν.
Με τη Γη μας συνδέει το παρόν μας, τα σχέδιά μας για το μέλλον.
Είμαστε όλοι μας τόσο διαφορετικοί, αλλά επιβαίνουμε στο ίδιο πλοίο.
Το παρόν άρθρο δεν καλεί κανέναν σε τίποτε και κανέναν δεν κατηγορεί.
Πρόκειται απλά για μια προσπάθεια να διευκρινιστεί η παρούσα κατάσταση στον κόσμο και να δοθεί το σημείο στήριξης στους πεσμένους στο ηθικό και κουρασμένους.

«Ο έχων ώτα, ας ακούσει»:
Εκπληκτικής ομορφιάς είναι η Γη, ατελείωτη είναι η φαντασία της Μητέρας Φύσης.

Και σήμερα, όσο ποτέ, είναι μεγάλος ο κίνδυνος καταστροφής των πάντων.
Ο κίνδυνος προέρχεται από τον ίδιο τον άνθρωπο και τα έργα του.
Η ανθρωπότητα ζει μέσα σε περιβάλλον, γεμάτο αντιθέσεις.
Από τη μια, υπάρχουν τα μεγαλειώδη μνημεία της τέχνης και του πολιτισμού και από την άλλη, η πανταχόθεν πτώση των ηθών και της ηθικής.
Από τη μια, το μεγαλείο του Πνεύματος και της Αγάπης και από την άλλη, η σκληρότητα και η βία, που σου παγώνουν το αίμα.
Από τη μια, η καλοσύνη, η αυτοθυσία και από την άλλη- ο κανιβαλισμός, η ανθρωποφαγία.
Όλα αυτά τα πράγματα αποτελούν τις πλευρές της γήινης ζωής.
Μέσα σε τέτοιες συνθήκες είναι πολύ εύκολο να μπερδευτείς και να χάσεις το ηθικό σου.

Είθε όλοι να είναι ευτυχισμένοι...

Η Θεία Χάρη  είναι πολύ πιο δυνατή από το Νου

και κάνει  ό,τι ο Νους δεν μπορεί να κάνει.

Το Υψηλότερο Κάλεσμα είναι να προσευχηθείς για τους Άλλους.

Τη Θεία Χάρη ακολουθεί η Έμπνευση.

Όλοι οι άνθρωποι όλες τις στιγμές είμαστε μαζί με τη Θεία Χάρη.   

Ανάμεσα στους δύο πόλους της Αγάπης και μη Αγάπης

της Χάρης και της μη Χάρης.

Συνεχώς – όλη την ώρα- επιλέγουμε, συνειδητά ή μη συνειδητά,

μεταξύ της Αγάπης και της μη Αγάπης.

Όταν επιλέγουμε τις σκοτεινές πλευρές της Θείας Χάρης

κρατάμε την Ψυχή μας δεμένη σε άγκυρα με τόσο μεγάλο βάρος

που δεν μπορεί να το σηκώσει και γι‘ αυτό …αρρωσταίνει...

Εγώ σου μιλάω το Σώμα σου...

Αγαπημένε Άνθρωπε Αγαπημένο Απεριόριστο Ων και Δημιουργέ μου,τι λες, έχεις σκοπό να με ακούσεις;

Να με ρωτάς και να απαντάω;

Να ακούς τι έχω να σου πω, και να απολαμβάνουμε μαζί;

Άκου λοιπόν από που πρέπει να αρχίσεις..

Σταμάτα να χρησιμοποιείς μόνο το μυαλό μου και να νομίζεις ότι είναι το δυνατότερο εργαλείο που έχω.

Το χρησιμοποιείς τόσο πολύ και τόσο λάθος που με κάνεις να αισθάνομαι τόσο άχρηστο. Έχεις αφήσει στην άκρη όλα τα άλλα εργαλεία μου να σκουριάζουν και χρησιμοποιείς μόνο το μυαλό!

Είναι πολυεργαλείο δεν λέω .. αλλά δεν είναι το μοναδικό, και δεν κάνει και για όλες τις χρήσεις.

Είναι σαν να θες με ένα σφυρί να ξεβιδώσεις βίδες να βάψεις τοίχους η να συρράψεις επιφάνειες ε.. δεν γίνετε αγάπη μου!

Σταμάτα να δίνεις τόση πολύ σημασία στις σκέψεις, και τα συναισθήματα που σου γεννούν αυτά τα φιλμάκια που έχεις ξαναδεί τόσες πολλές φορές, και αναγνώρισε επιτέλους ότι δεν είναι όλα δικά σου όσα σκέφτεσαι.

Το μυαλό μου είναι μαγικά συνδεδεμένο με τόσα άλλα μυαλά σε αυτόν τον πλανήτη και έτσι αρπάζουμε ότι κινείται στον αέρα από σκέψεις, μην τα κάνεις όλα δικά σου! Πως; Ρώτα! Ρώτα... "Είναι δική μου αυτή η σκέψη;"

Θα σου απαντήσω να είσαι σίγουρος!

Μπορείς να επιλέγεις την αγάπη αντί για το φόβο ...

Τι σημαίνει "να επιλέγεις την αγάπη"; Σημαίνει ότι αποφασίζεις πως η γαλήνη και η ευτυχία είναι σημαντικότερες για σένα από το να έχεις "δίκιο". Σημαίνει άμεση επίλυση παρά συνεχή αγώνα. Ευτυχία παρά απογοήτευση.

Η επιλογή του δρόμου της αγάπης σημαίνει ότι καταλαβαίνεις πως σου αρκεί το απλό, γαλήνιο αίσθημα της υγιούς λειτουργίας σου, ότι αυτό αντιπροσωπεύει ουσιαστικά ό,τι θέλεις από τη ζωή σου. Η ζωή δεν είναι τίποτα περισσότερο από την απλή εμπειρία της δικής σου ψυχικής υγείας. 

Ο μόνος λόγος για να επιλέξεις έναν αρνητικό τρόπο σκέψης θα ήταν κάποια δική σου λανθασμένη προσδοκία ότι αυτό θα σου χάριζε κάποια ικανοποίηση. Ξέχνα το! Η ικανοποίηση που αναζητάς είναι στη διάθεσή σου μόνο όταν αποφασίζεις συνειδητά ότι εκείνη τη στιγμή προτιμάς την ψυχική σου ηρεμία από τις σκέψεις που σε απομακρύνουν από αυτήν. Το μόνο πράγμα που πρέπει να κάνεις για να ανακαλύψεις την υγιή λειτουργία σου είναι να παρατήσεις τη σκέψη που σου στέκεται εμπόδιο.

Άλλο η αγάπη άνευ όρων και άλλο η αγάπη άνευ ορίων.....!!!

Είναι φορές που ενώ προπονούμαι στην αγάπη, στο άνοιγμα, στην κατανόηση και στην αποδοχή άνευ όρων, παρατηρώ τον άλλον να το επωφελείται, σαν να τον βολεύει και να βολεύεται, σαν να το χρησιμοποιεί προκειμένου να κάνει τα καπρίτσια της προσωπικότητας του, σαν να του δίνει δύναμη αυτή η στάση μου.

Και όσο περισσότερο προσπαθώ να δω τα πράγματα από την δική του σκοπιά καλοπροαίρετα και με καλή πρόθεση, για άλλη μια φορά παρατηρώ ότι αρχίζω να καταπιέζω τις δικές μου ανάγκες, ότι ο άλλος ξεπερνάει τα όρια του και αρχίζει και μου στερεί την ελευθερία μου.

 

Και είναι εκείνη η στιγμή που πρέπει να βάλω τα όρια μου, που πρέπει να πάρω θέση και πρέπει να τον βάλω στην θέση του, από την άποψη να του πω τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη.

Γιατί αγάπη άνευ όρων δεν σημαίνει και αγάπη δίχως όρια. Η αγάπη δίχως όρια είναι προβληματική. Με την αγάπη δίχως όρια δείχνεις στον άλλον ότι δεν υπολογίζεις τον εαυτό σου και δεν μπορεί και εκείνος να σε υπολογίζει. 

Η Αγάπη δεν έχει αντικείμενο ή υποκείμενο...

Νιώθουμε συχνά πως δεν μας αγαπούν αρκετά. Αυτό αποτελεί αντανάκλαση του γεγονότος πως εμείς δεν αγαπάμε, πως δεν μπορούμε να βρούμε την ικανότητά μας ν' αγαπήσουμε.

Η αγάπη δεν είναι κάτι που κάνουμε ο ένας στον άλλο. Δεν έχει αντικείμενο ή υποκείμενο.

Αγάπη είναι αυτό που είναι παρόν όταν δεν υπάρχει αντικείμενο και υποκείμενο, όταν δεν υπάρχουν δύο.

Το αίσθημα πως δεν μας αγαπούν εκφράζει στην πραγματικότητα την ανάγκη μας γι' αγάπη, την ανάγκη για την κατάργηση αυτού του διαχωρισμένου κόσμου, μέσα στον οποίο υπάρχουν τα εγώ μας.

Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια...

Της Παρή Στεφανή,

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως ίσως παρασύρεσαι από αυτά που βλέπεις μπροστά σου; Το μυαλό σου θολώνει και τα μάτια σου δεν παρατηρούν τίποτε άλλο πέρα απ’ ό,τι είναι απτό, χειροπιαστό. Η δυνατότητα του να βλέπουμε πέρα από την ύλη αποτελεί ένα στοίχημα με τον εαυτό μας. Και, πραγματικά, είναι τόσο δύσκολο να το κερδίσουμε… Η φράση μιας αλεπούς σε ένα παιδί, τον Μικρό Πρίγκιπα, συμπυκνώνει το νόημα της ζωής, που δεν είναι άλλο από το ότι «μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια».

Ό,τι αξίζει πραγματικά βρίσκεται κρυμμένο. Δεν κάνει θόρυβο. Αντιθέτως, είναι σιωπηλό και ήρεμο, ήσυχο. Επειδή πολλοί άνθρωποι, λοιπόν, έχουν τυφλή εμπιστοσύνη στο τι βλέπουν, και δεν ενδιαφέρονται διόλου για οτιδήποτε εσωτερικό, κρυφό κι αυθεντικό, είναι δύσκολο για τους περισσότερους –ίσως και ακατόρθωτο– να δουν με μάτια καθαρά κι αγνά, οδηγούμενοι με αυτόν τον τρόπο σε βιαστικά και λανθασμένα συμπεράσματα.